رساله شهب ثاقبه بخش اول

تالیف :

حضرت شیخ محمد عثمان سراج الدین نقشبندی

مترجم :امجد امام

بسم الله الرحمن الرحیم

حمد و سپاس خداوند رب العامین ، او که در هر عصر وزمانی گروهی را قرار داده که بر طریق حق اند و یاری دهنده ی دین خدایند تا فرا رسیدن روز قیامت . پس آنان قصرهای ارکان دین را پاسبانی نموده و بنیان های اعتقادی را تحکیم می کنند و دقایق راه پایدار را شکافته و حقایق صراط مستقیم را تحقق بخشیده و آنچنانکه شایسته است حقیقت را اشاعه می دهند . شهادت می دهیم که سید ما حضرت محمد بنده و فرستاده ی اوست و آن حضرت گنج مطلسم و روح مجسم و خط وحدت بین دو  قوس وجود و عدم است و واسطه ی بین عالم حدوث و قدم  همانا حضرت ایشان است و ایشان اولین و برترین وسیله (به سوی خدایند )، صلوات و رحمت خداوند بر او و بر یاران و امت ایشان باد . بار پروردگارا و پروردگار هر چیز ،خدای واحد به نام تو و از طرف تو و به سوی تو و در راه تو و به خاطر رضای تو و با توکل بر تو شروع می نمایم: 

اما بعد

 اینجانب بنده ی فقیر درگاه خدواند غنی قدیر ،محمد عثمان سراج الدین نقشبندی ، فرزند خلیفه الله الاعظم و نائب رسول اکرم(ص) و قطب و غوث زمان حضرت محمد علاءالدین عثمانی می گوید : امروزه مشاهده می شود که عوام الناس و جاهلان به دین به سوی بدعت های اهل بدعت و هوا پرستی میل نموده و از جاده ی حقیقت سید انبیا (ص) منحرف شده و به انکار استغاثه و توسل به نبی اکرم و سایر انبیا (ع)  و اولیا و علمای ربانی پرداخته و تصرفات و کرامات  دوران زندگی و مرگ آنها را منکر شده و تقبیل (بوسیدن ) دستها و  زیارت مقابر آنان را بدعت خوانده در حالی که موارد مذکور  در شریعت مقدس جائز شمرده شده و بخشی از اعتقادات مسلمین به شمار می روند بنابراین  اینجانب آستین همت را بالا زده و  رساله ی حاضر را با نام ((شهب ثاقبه )) یعنی شهاب های آسمانی که بر پیکره ی شیاطین شبهات شک و تردید و اوهام وارد می شوند را نگاشتم تا یادآوری باشد برای اذهان اهل ذکر و کسانی که آگاهی ندارند و خداوند معین واقعی است و بر او توکل می کنیم و از او خواهانم تا دعاهایمان را پذیرا شود و احولمان را نیکو گرداند و  توفیق و پیروزی فقط با اراده ی او میسر است و او کمک کننده و هدایت کننده ی بندگان است ،پس با توسل به ریسمان محکم الهی می گویم :

ای برادران دینی دلایل عقلی و نقلی و هم چنین  معارف تمام ادیان الهی و مسلمین نیز بر این موضوع حکم می کنند که موثر و اقعی و خالق هر چیزی در حقیقت خداوند تبارک و تعالی است ، اما سنت الهی بر این استوار بوده که هر چیز در ملک و ملکوت وی با وسایل جریان یابد و اگر هر کس به ضمیر باطنی خود مراجعه نموده و در هستی نظر افکنده و در اسرار آیه ی شریفه ((سنریهم آیاتنا فی الافاق و فی انفسهم – فصلت 53)) تفکر نماید ،با عقل بدیهی خود در می یابد که انسان از اولین لحظات حیات خود تا آخرین دقایق آن از وسایل بهره برده و می برد و انواع و اقسام وسایل مورد استفاده ی و ی چهار نوع اند :

1-               و سایل اضطراری (ضرروی) مادی

2-               وسایل اضطراری (ضروری) معنوی

3-               وسایل اختیاری (غیر ضروری)مادی

4-               وسایل اختیاری (غیر ضروری) معنوی

هرچند خدواند تبارک و تعالی گاهی عادات  مزبور را خرق نموده و برخی از امور را بر خلاف سیر عادی خویش خلق می کند تا بندگان خدا بفهمند که وسایل مورد استفاده ی انها گاهی نتیجه ی مورد نظر نداده و گاهی حتی استفاده از آن نتیجه ی معکوس می دهد و گاهی بدون وسیله نیز  اثر آن خلق می شود مثلا والدین سببند برای خلق فرزندان و درمورد حضرت آدم و حضرت عیسی (ع) خرق عادت شده یا مثلا آتش شدید سبب است برای سوزاندن و هلاک موجودات زنده اما در مورد حضرت ابراهیم (ع) خرق عادت شده (( قلنا یا نار کونی بردا و سلاما علی ابراهیم – انبیاء 69)) و همچنین حیوانی به نام سمندل که هنگام رفتن در آتش نمی سوزد [1].

و اما مردمان در خصوص وسایل مزبور طبقات مختلفی هستند :

1- گروهی از آنها به نفی صانع و خالق پرداخته و گمان غلط می برند که وسایل مزبور خود موثر واقعی اند ،همچون طبیعیون و دهریون .

2- گروهی دیگر گمان برده که  بر خدواند لازم است که اثر وسایل و نتیجه ی استفاده از آنها را خلق نماید و می گویند خداوند  قادر نیست اثر و نتیجه را بدون بکار بردن وسایل خلق نماید و آنها فلاسفه و پیروان آنهایند.

 3- دسته ای دیگر گمان می برند که وسایل نیز خالق هستند و آنان را شریکی برای خدا می دانند و آنان مشرکین اند .

و این سه گروه کافر اند و مستحق عذاب  جهنم

4- و گروهی دیگر می گویند اساسا وسایل هیچ گونه دخلی و لو مجازی  نداشته و آنا جبریون هستند .

5- گروهی دیگر انسان و جن و ... را خالق افعال خود دانسته و آدمی را خالق مستقل افعال و اعمال خود می پندارند و آنان معتزله می باشند.که دوگروه اخیر مبتدع بوده اما  کافر نیستند.

6- گروهی دیگر معتقدند که وسایل مزبور ، عادی یعنی (مخلوق حق تعالی و وسیله برای انجام کارهای دیگر)  بوده و خالق و موثر حقیقی همانا خدواند منان است .و این سخن حق است همچنانکه اکثریت مسلمین بر این نظر می باشند که فهم آنان نیز از این اعتقاد یکسان نیست ، گروهی از آنان عوام الناس هستند که هنگام مراجعه به قلوب خود تصدیق میکنند که همه ی این وسایل ، چیزی جز وسیله نیستند و خالق و موثر حقیقی همانا خداوند است . گروهی دیگر که در ابتدای مراتب تفکر و سلوک معنویند و میدانند که اینها همه وسایلند و خالق و موثر واقعی تنها حق است اما به مرحله ی واقعی درک موضوع نمی رسند . گروهی دیگر عارفان حق اند که وسایل را مظهر تجلی صفات حق تعالی می بینند و این را سیر از مخلوق به سوی خالق می نامند و از طریق مصنوعات و مخلوقات به درک خالق مخلوقات می رسند. و گروه آخر کاملان حق شناس اند که قلوب و بصیرتشان به جانب اقدس الهی متوجه است و انوار قدس در درون دلهایشان متشعشع شده است و ذات و صفات حق تعالی را ظاهر کننده ی مخلوقات می بینند و این را سیر از خالق به مخلوق می نامند . که گروه سوم تصدیق قلبی و شهودی را با ایمان علمی همراه نموده اند و گروه سوم از این هم بالاتر رفته اند ...

[1] سمندل جانوری  از تیره ی خزندگان که  با ترشح ماده ای روی پوست خود از آتش محفوظ می گردد.